man az bachegi be she'r alaghe dashtam
montaha oon rooza be mani she'ra tavajoh nemikardam. emrooz didgaham avaz shode.ye jpooore dge be she'r negah mikonam. tooye in gharne ahano dood gharni ke har rooz axaye rooye divara avaz mishan.......adabiat mitoone ye panahgah bashe. ye yad avari vase inke bedoonim vase chi oomadim koja mikhaim berim.dishab raftm jalaseye she're madresamoon.hes kardam ye panahgah peida krdam. hame ye joor dge boodan .....be rofaghaee ke mese ma ehsase deltangi mikonan adabiat va she'r va jalasate ooon akidan tosie misheh.
ki mige she'r morde?!!!! ino bebinin . mofahmin man chi migam....
می توانی به من خسته کمی فکر کنی
به من خسته وابسته کمی فکر کنی
به من گمشده در پهنه سرگردانی
می شود صورتی از شرم تو برگردانی
صورتی نيم بزک کرده و نيمی عاشق
بگذاريش به چشمان يتيمی عاشق
بگذاريش بر اين صورت ناهموارم
و بر اين روز و شب ثابت نکبت بارم
به من تلخ ترين قصه بی دردی ها
و همين جاده پر از شيوه نامردی ها
که در اين شهر شلوغ از پی تو می آيند
مردمانی که سر پيچ تو را می پايند
مردمانی که سر کوچه عبادت کردند
و تو را لخت -به اين شيوه- زيارت کردند
گله در گله اگر گرگ شوی می دانند
و سر نعش تو چون لاشخوری می مانند
بی گمان ننگ ترين ننگ به من وصله شده
جامه با پوششی از سنگ به من وصله شده
می توانی به ازای اثر انگشتت
آسمان را بگذاری برسد بر پشتت
فرق سر را اگر از پشت دو جا می کردی
محشری جنت والناس به پا می کردی
{و اگر محشر اين قوم دروغی باشد
و هدف همهمه روز شلوغی باشد}
باز از روز قيامت خبری نيست که نيست
و از آن جنت الماوی اثری نيست که نيست
خبری نيست اگر نيست بيا برگرديم
؛ کعبه؛ يک خانه شخصيست بيا برگرديم
{و پدر لخت پسر لخت برادر عريان
مادرش لخت زنش لخت و خواهر عريان }
عشق را جامه بياريد بپوشانيمش
يا کمی شعله بياريد بسوزانيمش
و خدا نيز اگر شرم نمی کردندی
قوم را امر نمی کرد که برگردندی
حضراتی که به تاثير دعا می بالند
هيچ گفتند که اين قوم چرا می نالند؟
يا اگر کعبه ترک خورد چه بايد بکنيم
قبله را باد اگر برد چه بايد بکنيم
جای شيطان و خداوند عوض شد چه کنيم ؟
ملک الموت گرفتار مرض شد چه کنيم ؟
{ و تو ای حضرت عالی به چه می انديشی ؟
تو اگر شور اگر شعر اگر درويشی }
ياد باد آنکه ز ما وقت سفر ياد نکرد
کوچک نام مرا زمزمه در باد نکرد
و کسی نيست که فرياد کند برگردد
دل غمديده ما شاد کند برگردد
و کسی نيست که بازی بکند با ليلا
و تو را کوچه سرازير کند تا ليلا
يا اگر از خبر مرگ خودم می گفتم
خانه را تا اثرت پاک شود می رفتم
يا همين شعر اگر قافيه باران می شد
و در اين گوشه در اين حاشيه باران می شد
{اگر اين قافيه در شان تو ای زيبا نيست
نه همين شعر مه اين زندگی ام بی معنی است }
***
... و تو ای مست ترين شاعره بر می گردی؟
مريم ساده دل باکره بر می گردی ؟
تا خودم شور ترين شعر تو را نقد کنم
مثنوی های تو را با غزلم عقد کنم
اين شعاريست که در ذهن زمين می ماند
؛عشق؛ خوب است ولی خوبترين می ماند
-----------------------------------------------------------------------
in masnavi bood az aghaye aabede esmaeeli.foghe metalorgi mikhoone.
-------------------------------------------------------------------
baba bikhial shin. 2 haftas halo havaye weblog shode vase ham sefat taeen kardan.in che maskhare bazieie . yani vaghean hal mikonin hamdigaro maskhare mikonin?!!!!!
har joor rahatin . vali yadetoon basjheh ke age ziadi az jadde door beshin dge oomadan tooye rahe asli kheili sakht misheh.hala khod danid.

برداشت آزاد!!!

و تو باز هم به خودت دروغ ميگي

با سلام.
يه چيزيه كه اين روزا داره خفم ميكنه. اونم اينه كه دارم از رفقام جدا ميشم . رفقايي كه وقتي بودن نميفهميديم كه چه ارزشي دارن(ارزش واقعيشونو نميفهميدم).ديگه كي پنج شنبه جمعه بره بيرون . كي 3 ساعت مدام حرف بزنه . ديگه كي 3 ساعت يك ضرب بخنده؟كي 3 ساعت نطق انتخاباتي كنه؟ ..............................................................................................
اين فكرا داشت ديوونم ميكرد.ديوونه ديوونه. يه دفه ياد يه مطلب كه چند وقت پيش خونده بودم افتادم . خيلي قشنگ بود . صحنه خدا حافظي 2 تا رفيق........................................
از لحظه‌اي كه از پنجرة عقب ماشين آخرين نگاه رو تو چشاش ميكني، ميدوني كه ديگه نميبينيش. ماشين تو كوچة سرازيري پايين ميره و قامت عزيزترين آدم تو كل دنيا كوچيك ميشه و كوچيك ميشه...اونقدر كه ديگه چيزي ازش ديده نميشه و تو با وجود اينكه خوب ميدوني كه ديگه نخواهي ديدش، به خودت دروغ ميگي... با تمام وجود به خودت دروغ ميگي..كه اين خداحافظي ابدي نيست.. كه شايد اگه خدايي اون بالا تو آسمون باشه.. و شايد اگه اون خدا ذره‌اي براش مهم باشه كه دو تا آدم ناچيز تو كرة زمين يك جايي وسط كهكشان راه‌شيري وسط بيلياردها بيليارد كهكشان ديگه واقعاٌ همديگه رو دوست دارن...شايد اون خدا معجزه بلد باشه... شايد اون خدا واسه خاطر اين دو تا آدم معجزه كنه... به خودت دروغ ميگي.

راه ديگه‌اي نداري... اين موجود ... كه هر لحظه كه ماشين جلوتر ميره، قامتش توشيشة عقب ماشين ريزتر و ريزتر ميشه.. تنها كسيه كه تو كل اين كرة خاكي حرفاتو ميفهمه... بدون اينكه يك كلمه حرف بزني ميدونه كي سرحالي و كي حالت بده... اين لعنتي تنها كسيه كه تو كل دنيا از موسيقي تا ادبيات... از فلسفه تا سياست، از مذهب تا ...، باهاش تفاهم مطلق داري... اين لعنتي همونيه كه چهار سال پيش زندگي اجتماعي تو بهت برگردوند.. همونيه كه بهت ياد داد كه همة مردم دنيا يك مشت آدم عوضي و از خود راضي و متعصب نيستن... كه تو اين آدما هم پيدا ميشه كسي كه قدر تو تو اين دنيا احساس پوچي و حماقت ميكنه... ...و حالا اين موجود لعنتي كه فقط براي بقا با همة وجود بهش نياز داري، داره تو پنجرة عقب ماشين ناپديد ميشه و ميدوني كه ديگه نميبينش... و تو به خودت دروغ ميگي.

مجبور شدي عزيزترين عزيزت رو بالاي يك كوچة سرازايري بغل كني، لبهاتو به هم فشار بدي كه اشكات سرازير نشن و بعد از پشت شيشة عقب ماشين براي هميشه باهاش وداع كني... و تو هنوز به خودت دروغ ميگي.

خوب ميدوني كه با هر قدم كه تو راه جديدت جلو ميري، تو هرلحظه كه تو تودنياي جديد خودت سعي ميكني راه بقا رو پيدا كني و اون تو دنياي خودش... يك آجر به ديواري كه داره بينتون كشيده ميشه اضافه ميشه. خوب ميدوني كه اگه بزنه و روزي روزگاري هفت-هشت سال ديگه همديگه رو يك جاي دنيا پيدا كنيد، ديگه نه تو اون مسافر بغض آلود صندلي عقب ماشيني و نه اون رفيق اشكالود بالاي كوچة سرازيري... نه اينكه از عشقتون به هم ذره‌اي كم بشه... نه اينكه احساستون به هم عوض بشه... ولي دنياهاتون عوض ميشه: ترسهاتون، خوشيهاتون، آرزوهاتون، علافي‌هاي پنح شنبه‌هاتون... اون چيز مطلقاٌ زيبايي كه بينتون بود، ديگه هيچ وقت تكرار نميشه... ميشه راجع به خاطراتش حرف زد... ميشه بخاطرش همديگه رو دوست داشت... ولي ديگه نميشه تجربش كرد... اون تفاهم مطلق تو گذشته مرده و دفن شده و چيزيكه تو با همة وجود بهش چنگ زدي، جسد پوسيده خاطراتشه...

...و تو هنوز به خودت دروغ ميگي... كه شايد اون بالا تو آسمون خدايي باشه.. كه شايد اون خدا معجزه بلد باشه...
---------------------------------------------------------------------------------------
من بعد از خوندن اين ديگه نتونستم طاقت بيارم. رفتم پيش عزيز ترين رفيق دوران دبيرستانم يوسف................................
اون تو كنكور قبول نشده بود .براي اولين بار حس كردم داره بينمون فاصله ميفته. اه تف يه اين زندگي . يعني قبولي تو كنكور ارزششو داشت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ شايد داشت ولي نباس بزارم ذره اي از رفاقتمون كم بشه. همين متنو واسش خوندم . حس كردم كه ديگه نميتونم صحبت كنم. بغض داشت خفم ميكرد و صداي هق هق آروم رفيقمو ميشنيدم . بدون اين كه حرف اضافه اي بزنم گفتم خداحافظ و دويدم . ديگه بغضم تركيد.............................مث ديوونه ها تو خيابون امام شرو ع كردم به . ..... به در و ديوار مشت ميزدم. رو به خدا كردمو گفتم يعني تو ميتوني معجزه كني/؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
بعد وقتي ياد اين جمله ميفتادم واقعا عربده ميزدم" و تو هنوز به خودت دروغ ميگي كه شايد يه خدايي اون بالا تو آسمونا باشه و شايد اون خدا بتونه يه معجزه كنه......................................................................................................................................................................
اه من يادم رفته بود كه آدم هم ميتونه معجزه كنه. من چه قدر بي حافظه ام . يادم رفته بود تو رفاقتامون هم معجزه اتفاق ميفته... اصلا رفاقت يه معجزه است تو اين قرن آهن و دود . قرن كنكور هاي متوالي... قرني كه كم ارزش ترين چيزا خود آدمان. انقدري كه ميخوايم از رتبه يه نفر مطلع باشيم نميخوايم از سلامتيش و حال و روزش باخبر شيم. پس من هم ميخوام معجزه مكنم.
يه قول ميخوام به خودم بدم كه هيچ چيز هيچ چيز نتونه جلوي عشقم و رفاقتام رو بگيره . حاضرم پاش رو امضا كنم.كه نه دانشگاه و نه پول و نه حتي زندگي نتونن جلوي دوستي ها رو بگيرن. آخه من هنوز يادم نرفته كه ما واسه چي به دنيا اومديم.......................
و تو هنوز به خودت دروغ ميگي كه شايد يه خدايي اون بالا تو آسمونا باشه و شايد اون خدا بتونه يه معجزه..............
هر كي پايه است يه يا علي بگه كه پيمان ببنديم رفاقتمون رو براي هميشه حفظ كنيم . هر چند كه بينمون فاصله باشه..............

میریم(بالحجه جغل، مِرِم)

سلام. خب خدا رو شکر، ما هم رفتنی شدیم. به خانم­ها مرادی و غلامی هم تبریک میگم که یه دانشگاهیم ( البته برق کجا، کامپیوتر کجا!) به آقا بهزاد که قراره بره بین اصفهونی­های خسیس (البته ما هم یکم میزنیم اون دور و برا] من متولد اصفهان­ام[ ) به احسان و حامد هم تبریک میگم، اولی کامپیوتر تهران و دومی مکانیک امیر کبیر (تقریبا سومین رشته ای که پر میشه). به دوست سمنانی مشترک خودم و داود هم تبریک میگم، مجتبی سلطان­علیان، برق شریف. جدا حقش هم بود. به دو تا دیگه از دوستام هم تبریک میگم، ایمان نودهی و مهدی نیکزاد که جفتشون رو خط قبول شدن. البته این آقا بهزاد در عین حال که ادعای آب هندونه گی میکنه ولی فعلا باید جفتک چارکش بزنه که بدون سهمیه منطقه ای با 1700، کامپیوتر صنعتی اصفهان قبول شده. میگن گربه در مواقع لازم از زیر در هم رد میشه! همینای کنکور میایه.
من که از این جدا بهتر نمیشد، یعنی دقیقا اون جایی که دوست داشتم قبول شم قبول شدم. داشتم این آخرا خدا خدا میکردم صنایع پلی تکنیک و تهران رو که بالا تر زدم قبول نشم. بعضی وقتا قبول شدن آرزوی مردمه، بعضی وقتا هم قبول نشدن. به خواهر خانم داداشم هم تبریک میگم که سال دومش بوده و کامپیوتر یزد قبول شده(از اون قول های رشته کامپیوتر). به آقا آرش هم تبریک میگم که باید بکوبه بره شیراز.
یه نصیحت به دوستانی که موفق نشدن که به رشته مورد علاقشون وارد شن. ناراحت نباشید، اگر دوباره کنکور میدید، یه 9 ماه فرصت داریدو اگر هم جایی که دوست ندارید قبول شدید،سعی کنید همونجا موفق بشید. یادتون باشه همه چی به خود آدم بستگی داره. باز نگید طرف شکم سیره ها، باور کنید من اگه همین جا هم قبول میشدم دوباره همین حرفا رو میزدم.
یه نصیحت به دوستایی که مثل من شکم سیرن (شاید هم شکم گنده). حالا هم که قبول شدید، آخر کار نیست. به خصوص تو رشته هایی مثل کامپیوتر یا صنایع که بیشتر آینده تون به خودتون بستگی داره.
باز من هم منبرم گرم شده، یه حرف دیگه واسه پیش­های امسال: درس بخونید خوب هم درس بخونید، دقیق و مفهومی. ولی حواستون باشه زندگی تون رو بکنین. من جدا به طور میانگین 4 ساعت درس نخوندم، چرا شاید به 4 ساعت برسه، شخص برجسته­ای هم نبودم که بگین هوش سرشار و این مسائل ولی خودم فک میکنم درس خوب خوندم یعنی درست. حواستون باشه تو کنکور تنهایید. واسه همین اگه به تنها درس خوندن (یعنی کلاس نرید مگر در موارد لازم) خیلی خیلی موفق میشین، در ضمن تا لحظه آخر به کار مستقل از نتیجه فکر کنید.
چند تا تشکر ویژه از چند شخص خاص:
1) استاد عبداللهیان، دبیر فیزیک دوران راهنمایی که من رو به فیزیک علاقه­مند کرد.
2) استاد بسطامی که پایه ریاضی ما ها رو بنا گذاشت.
3) استاد عشقی که خیلی بهشون علاقه دارم. ایشون رو اتفاقی روز قبل از کنکور دیدم و با من 5 دقیقه صحبت کرد که ارزش 5 روز کارو مطالعه رو داشت.
4) این یکی ویژه است، آقای معصومی که حد اقل برای من بهترین بودن، واقعا بهترین. هر وقت هر کس میگه فیزیک من یاد معصومی میفتم. حتی اخلاق های ویژه ایشون منو علاقه مند میکرد. دبیری بود که نمره رو تو سر دانش­آموز نمیزد. درس دادنش هم عالی بود واقعا عالی.
5) آقای طالبی و آقای ضیائیان که تمام شیمی دبیرستان رو تو 6 یا 7 ماه ازشون یاد گرفتم.
6) این یکی هم ویژه است، آقای رحیمی که درس میداد مستقل از وضع زن و بچه اش و بازار و... .تنها معلمی که جدا به کار فردی ایمان داره، مثال میده و انتظار داره بچه ها حل کنن.
7) آقای واحدی که با تمام ما اقول مدیر خوبی بود و پشتوانه ما بود. ایشون هم که به من خیلی حال دادن.
8) اگه بچه ها ناراحت نمیشن، از آقای نصرتی که به ما واسه وارد شدن به مدرسه کمک نکرد و خیلی حال داد. رفتیم یه جای دیگه و جدا احساس کردیم خیلی هم اونجا خبری نیست. البته این سال آخر هم به ما اعتماد کرد و کلاس های انگلیسی رو به ماداد. آخه مجید میخواست بره مکه. دلیل این که اجازه دادن در طول سال کلاسای آقای طالبی ایشون رو بیام هم همین بود. بحث پارتی بازی هم نبود.
9) راستش وقتی اون جوری شد و نتونستم بیام تیزوشان بزرگترین ناراحتی ام این بود که از دوستام جدا شم. یه تشکر هم از مجید و داود که با اخلاقیات ما ساختن، مسخره بازی های ما رو تحمل کردن و رفاقتشون رو حفظ کردن.
10) یه تشکر هم از شما که قراره comment بزارین!

و خداوند كپي پيست را آفريد5

با سلام خدمت تمام دوستان عصباني!!!!!!!
با با بيخيال.
زندگي ارزش اين همه حرفا رو نداره. اين كه يه وبلاگ بيشتر نيست.
يادتون نره كه رفاقت خييييييييييلي بالا تر از اين حرفا ارزش داره. ميدونم كه معنيه رفاقتو خوب ميفهمين اگه ياتدتون رفته به گذشته مراجعه كنيد و اون وقت خنديدين يا چند قطره اشك روي چشاي قشنگتون چكيد بدونين مه يادتون اومده
از اين روزا كه دارين استفاده كنين . به خدا عمرمون چند روز بيشتر نيست. اگه لذت ببري بردي.....
در آخر 2 بيت از مولانا جلالدين ميذارم و بعد هم بحث قديمي كپي پيست.
بيا تا قدر يكديگر بدانيم
كه تا ناگه ز يكديگر نمانيم
چو خواهي مرده ام را بوسه دادن
رخم را بوسه ده كاكنون همانيم

يادتونه يه كپي پيست در مورد عابر بانك و . گذاشته بودم اين هم ورژن ديگش(اين واسه اين بود كه بگيم ما هم پيرو رئيس جمهور محترم عدالتخواهيم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)
پسرا و دخترا چه جوري نيمرو درست ميكنن؟ دخترها: ۱- توي ماهيتابه روغن ميريزن ۲- اجاق گاز زير ماهيتابه رو روشن ميكنن ۳- تخم مرغها رو ميشكنن و همراه نمك توي ماهيتابه ميريزن ۴- چند دقيقه بعد نيمروي آماده رو نوش جان ميكنن پسرها: ۱- توي كابينتهاي بالايي آشپزخونه دنبال ماهيتابه ميگردن ۲- توي كابينتهاي پاييني دنبال ماهيتابه ميگردن و بلاخره پيداش ميكنن ۳- ماهيتابه رو روي اجاق گاز ميذارن ۴- توي ماهيتابه روغن ميريزن ۵- توي يخچال دنبال تخم مرغ ميگردن ۶- يه دونه تخم مرغ پيدا ميكنن ۷- چند تا فحش ميدن ۸- دنبال كبريت ميگردن ۹- با فندك اجاق گاز رو روشن ميكنن و بوي سركه همراه دود آشپزخونه رو بر ميداره ۱۰- ماهيتابه رو ميشورن (بگو چرا روغنش بوي ترشي ميداد!) ۱۱- ماهيتابه رو روي اجاق گاز ميذارن و توش روغن واقعي ميريزن ۱۲- تخم مرغي كه از روي كابينت سر خورده و كف آشپزخونه پهن شده رو با دستمال پاك ميكنن ۱۳- چند تا فحش ميدن و لباس ميپوشن ۱۴- ميرن سراغ بقالي سر كوچه و 20 تا تخم مرغ ميخرن و برميگردن ۱۵- تلويزيون رو روشن ميكنن و صداش رو بلند ميكنن ۱۶- روغن سوخته رو ميريزن توي سطل و دوباره روغن توي ماهيتابه ميريزن ۱۷- تخم مرغها رو ميشكنن و توي ماهيتابه ميريزن ۱۸- دنبال نمكدون ميگردن ۱۹- نمكدون خالي رو پيدا ميكنن و چند تا فحش ميدن ۲0- دنبال كيسهء نمك ميگردن و بلاخره پيداش ميكنن ۲1- نمكدون رو پر از نمك ميكنن ۲2- صداي گزارشگر فوتبال رو ميشنون و ميدون جلوي تلويزيون ۲3- نمكدون رو روي ميز ميذارن و محو تماشاي فوتبال ميشن ۲4- بوي سوختگي رو استشمام ميكنن و ميدون توي آشپزخونه ۲5- چند تا فحش ميدن و تخم مرغهاي سوخته رو توي سطل ميريزن ۲6- توي ماهيتابه روغن و تخم مرغ ميريزن ۲7- با چنگال فلزي تخم مرغها رو هم ميزنن 28- صداي گــــــــــل رو از گزارشگر فوتبال ميشنون و ميدون جلوي تلويزيون 29- سريع برميگردن توي آشپزخونه 30- تخم مرغهايي كه با ذرات تفلون كنده شده توسط چنگال مخلوط شده رو توي سطل ميريزن 31- ماهيتابه رو ميندازن توي سينك 32- دنبال ظرفهاي مسي ميگردن 33- قابلمهء مسي رو روي اجاق گاز ميذارن و توش روغن و تخم مرغ ميريزن 34- چند دقيقه به تخم مرغها زل ميزنن 35- ياد نمك ميفتن و ميرن نمكدون رو از كنار تلويزيون برميدارن 36- چند ثانيه فوتبال تماشا ميكنن 37- ياد غذا ميفتن و ميدون توي آشپزخونه 38- روي باقيماندهء تخم مرغي كه كف آشپزخونه پهن شده بود ليز ميخورن 39- چند تا فحش ميدن و بلند ميشن 40- نمكدون شكسته رو توي سطل ميندازن 41- قابلمه رو برميدارن و بلافاصله ولش ميكنن 42- چند تا فحش ميدن و انگشتهاشون كه سوخته رو زير آب ميگيرن 43- با يه پارچهء تنظيف قابلمه رو برميدارن 44- پارچه رو كه توسط شعله آتيش گرفته زير پاشون خاموش ميكنن 45- نيمروي آماده رو جلوي تلويزيون ميخورن و چند تا فحش ميدن
--------------------------------------------------------------------------
يه كمش راست بود . يعني تقريبا همش درست بود .خداييش اين جنس مذكر هر وقت عصباني ميشه از دهنش گل و بلبل تلاوت ميشه.
خودم و ممد و داوود كه اينجورييم . بقيه رو نميدونيم
فقط 2 تا اشكال منطقي داشت
1- مگه دختر ها هم وقتي گرسنشون ميشه تخم مرغ ميخورن؟!!!!!!!!
2-اين يكي بسيار مهمتره: پسرها(يعني من و ممد و داوود!!!! آب هندونه تر از اين حرفها هستيم كه اگه خدايي نكرده تخم مرغ تموم بشه بريم سر كوچه و تخم مرغ بخريم و بخوريم. حتي اگر بميريم(توضيح :آب هندونگي صفتي است كه در بين مملكت ما رواج داره . ولي كم و زياد داره . مال بعضيا اينقد ر كمه كه اصلا به چشم نمياد. مال بعضي ها با خوردن سنجد رفع ميشه!!! مال من كه با هيچ دوايي درمان نميشه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

عروسی و...

خداحافظی با لوبیا...